Czytelnia

Uroczystość św. Teresy od Dzieciatka Jezus


1. Teresa – wzór aktualny dzisiaj
Kochać, być kochaną i powracać na ziemię, by szerzyć ukochanie miłości. Niebem moim będzie czynić dobrze na ziemi. Nie, nie spocznę, do końca świata, dopóki będą dusze, które trzeba zbawić.
Te słowa wypowiedziane przez św. Teresę na krótko przed śmiercią spełniają się do dnia dzisiejszego. Jest kochana miłością wieczną, kocha, cała zanurzona w miłości Bożej i powraca na ziemię, by ratować dusze.
Powraca, by prosić Boga za nami.

Powraca i jest z nami na ziemi na mocy świętych obcowania, litując się nad nami, pouczając i przedstawiając nas Bogu.
Powraca przez swoją modlitwę za nami.
Powraca przez swoją naukę, przez swoje Dzieje duszy.
Poczujmy się ogarnięci Jej siostrzaną obecnością pośród nas.
Zwracajmy się do Niej jak do siostry, która wyprzedziła nas w dro­dze do domu Ojca.
W tym roku przypada stulecie pierwszego wydania Dziejów duszy, a w 1997 roku obchodziliśmy stulecie śmierci, czyli narodzin dla nieba św. Teresy. Te wydarzenia w pedago­gice Kościoła mają na celu jeszcze pełniejsze, jeszcze głębsze zrozumienie posłannictwa św. Teresy w naszym życiu. Jej niesłabnąca aktualność, po stu latach od śmierci, mobilizują nas jeszcze raz do sięgnięcia do Jej pism, do przemyślenia Jej odkryć, do skonfrontowania Jej życia z naszym życiem.
Nieraz jest tak w naszym życiu, że pytamy kogoś: jak to zrobić? jak postąpić? jaką podjąć decyzję? Człowiek rozsądny, doświadczony, nie udzieli nam gotowej odpowiedzi, lecz raczej powie: Musisz sam zadecydować, to ty powinieneś wybrać, ja mogę powiedzieć ci tylko, co ja bym zrobił na twoim miejscu, jak ja rozumiem to wezwanie Boże, objawiające się w tych właśnie okolicznościach twojego życia.
Tak odpowie człowiek mądry. I tak właśnie postępują święci. Życia świętych nie można dosłowne kalkować. Świętych się podpatruje. Istotą świętości jest miłość, która w różnych warunkach, sytuacjach i kulturach, będzie przybierała odmienne formy, zachowując jednak zawsze swoją istotę; poświęcenie dla Boga i bliźniego.
Święci są nam dani, aby nam podpowiadali, są nam dani, aby nam pomagali podjąć decyzję współpracy z wolą Bożą i łaską Bożą, objawiającą się w naszym codziennym życiu. To właśnie św. Teresa podpowiada nam, że wszystko jest łaską. Święci są również po to, by nas zawstydzali, tym zawstydze­niem, które mobilizuje i prowadzi do otrząśnięcia się z mara­zmu, apatii i zniechęcenia. Mobilizuje nas, byśmy się zdobyli na zaufanie Bogu, aż do heroizmu, aż do męczeństwa.
I tego właśnie spodziewamy się od św. Teresy. Nowego impulsu, jaki niesie Jej modlitwa i nauka dla nas, ludzi początku XXI wieku. Chcemy, by nas nauczyła, by nam podpowiedziała, a może i zawsty­dziła, dla naszego nawrócenia, dla zrealizowania Bożych zamiarów w naszym życiu. Pytamy więc św. Teresę tak jak ją pytały Jej nowicjuszki: Siostro Tereso, naucz nas, co trzeba zrobić, by osiągnąć świętość?
Świętość to usposobienie serca, które czyni nas małymi i pokornymi w ramionach Boga, uświadamia nam naszą słabość, pobudza do bezgranicznej ufności w Jego Ojcowską dobroć.
Siostro Tereso, czy nie smucisz się z powodu swoich niedoskonałości?
Swego czasu smuciłam się, lecz teraz już więcej się nie smucę. Pomyśl, dzieci upadają często, lecz są one zbyt małe, by sobie bardzo zaszkodzić.
Tak uczyła swoje nowicjuszki i tak uczy dzisiaj nas Święta. Miłość św. Teresy świadczona wśród sióstr, była radosnym promieniem oświetlającym codzienne trudy Jej życia.
O tej miłości pisze w ten sposób:
W czasie rekreacji szukałam towarzystwa sióstr, które były dla mnie najmniej życzliwe. Jedno słowo, jeden mały uśmiech wystarczył często, by je rozweselić. Ilekroć prowadziłam z kaplicy do refektarza, biedną, schorowaną, a przy tym bardzo wymagającą siostrą od św. Pawła, starałam się to czynić z taką miłością, jakbym prowadziła samego Jezusa.

Tak więc Teresa, nie mogąc spełniać wielkich czynów, ofiarowała Bogu najskromniejsze prace, gesty, swoje nieliczne radości i liczne cierpienia. W takiej postawie Teresy tkwi tajemnica świętości odkryta w codzienności. Szara nasza codzienność przyjmowana i wykonywana z miłości do Boga i bliźniego z przekreśleniem siebie i zapomnieniem o sobie to najpewniejsza i najprostsza, ale i najtrudniejsza droga do nieba. A jednak droga możliwa dla każdego. Bo, kto Boga nie spotkał w ludzkiej rodzinie i nie służy Mu tutaj w bliźnich, ten się z Nim i w wieczności rozminie.


« wstecz

Polecamy

Loreto Nasze Loreto Szkoła Starostwo Głos Karmelu e-religijne.pl Nasza Szkoła Chmielnik

Piotrkowice, ul. Kościelna 1, 26-020 Chmielnik, tel. 41 354 90 09