Czytelnia

Obietnice Szkaplerzne


OBIETNICE SZKAPLERZNE
Błogosławiona Panno Maryjo,
Najświętsza Boża Rodzicielko,
módl się za mną teraz
i w godzinę śmierci mojej. Amen
 
Szkaplerz jest niezwykłym darem nie tylko dla Karmelitów, ale i dla całego Kościoła z powodu obietnic, które Maryja z nim związała.

 Pierwsza obietnica
Pierwszym i najważniejszym darem Szkaplerza karmelitańskiego, jego przywilejem, jest z całą pewnością łaska zbawienia wiecznego. Z tym bowiem znakiem związana jest obietnica szczęśliwej śmierci i zachowania od wiecznego potępienia. Dając swoją Szatę św. Szymonowi, Najświętsza Panna powiedziała: Kto w nim umrze nie dozna ognia piekielnego. Kto bowiem umrze w łasce Boga, w zjednoczeniu z Maryją, dzięki Jej wstawiennictwu dojdzie do wiecznego zbawienia. Oczywiście, że przez tę obietnicę nie dała Matka Najświętsza pozwolenia na grzeszenie i łamanie przykazań Boga. Jest to szatańską przewrotnością mówić: grzesz ile chcesz, tylko noś Szkaplerz, a będziesz zbawiony! Bóg nie pozwoli z siebie szydzić!
A co człowiek sieje to i zbierać będzie! Jeśli ktoś wybiera życie uczciwe, przykłada rękę do swego zbawienia i przyjmuje Maryję w Szkaplerzu św. to wówczas Ona sama przyjdzie mu z pomocą w godzinę śmierci. Maryja nienawidzi grzechu tak samo jak Bóg i nie pozwoli też ani Bogu ani sobie urągać. Obiecała Maryja, że kto w Szkaplerzu umiera, ten nie zazna ognia piekielnego. Z pewnością obietnicy dotrzyma, a to jest bardzo wielką łaską. Nie przyrzekła jednak, że kto Szkaplerz raz przyjął to już na pewno w Szkaplerzu umrze. Bo zwykle tak bywa, że kto przez całe życie żyje źle, ten też albo sam zrzuca z siebie Szkaplerz w godzinę śmierci, albo przypadkiem go traci lub zdejmie i tak umiera, jak żył.
A więc nośmy Szkaplerz św. godnie. Wówczas możemy być pewni opieki Maryi w niebezpieczeństwach życia, a szczególnie w godzinę śmierci .
Przez tę Szatę świętą bierze nas Maryja niejako za rękę, jak matka swoje małe dziecię, idzie z nami ustawicznie wśród tego życia ziemskiego i pozagrobowego, zlewa zdroje łask, nie opuszcza nigdy, aż przygarnie kiedyś na wieki do swego macierzyńskiego łona.
Bez wątpienia większe jest synostwo Boże przez łaskę uświęcającą w człowieku, ale poza tym nie ma nic piękniejszego i większego, jak móc powiedzieć sobie: jestem umiłowanym dzieckiem Maryi przez Szkaplerz święty, i będę nim na wieki.
Druga obietnica.
Drugim darem Szkaplerza Karmelitańskiego jest tzw. przywilej sobotni. Jest to łaska wybawienia z czyśćca w pierwszą sobotę po naszej śmierci.
W 57 lat po śmierci św. Szymona Stock, 3 marca 1322 roku, Matka Boża z Góry Karmel ukazała się papieżowi Janowi XXII w habicie i szkaplerzu karmelitańskim. Przyrzekła Ona wówczas uroczyście: Ja, Matka, w sobotę po ich śmierci miłościwie tam zstąpię (przez łaskę) i ilu tam w czyśćcu zastanę, uwolnię i zaprowadzę ich na świętą Górę żywota wiecznego. Jest to tak zwany przywilej sobotni, udzielony wiernym na podstawie Bulli Jana XXII .
 Macierzyńska miłość i opieka Matki Bożej w Szkaplerzu św. nie kończy się w życiu doczesnym. Sięga daleko poza granice śmierci i rozciąga się na dusze w czyśćcu cierpiące… Wszyscy upadamy, wszyscy mamy grzechy, za które chcąc nie chcąc musimy czy w tym czy w przyszłym życiu odpokutować. Rzadko komu udaje się uniknąć czyśćca. Doznajemy oczyszczenia w ogniu Bożej Miłości za życia, kiedy dobrowolnie czynimy pokutę, coraz goręcej miłujemy Boga i szukamy pomocy u Maryi Panny.
Jeśli nasza pokuta jest niewystarczająca, to po rozłączeniu duszy od ciała, doznajmy tego oczyszczenia w ogniu czyśćcowej Miłości Boga, która wypala w naszej duszy wszelkie pozostałości grzechu i niepodobieństw do Chrystusa. Doznajemy tej pomocy od samej Matki Bożej, która mocą swojego wstawiennictwa i miłości skraca te cierpienia Czyśćca, o ile ktoś za życia z całych sił starał się o świętość, nosił Szkaplerz i zachowywał czystość według stanu, czcił Maryję i żył ustawiczną modlitwą!
Trzecia obietnica.
Trzecią łaską Szkaplerza płynącą z dwu wyżej wymienionych darów jest szczególna opieka Maryi w różnorodnych niebezpieczeństwach życia oraz odwaga i moc do przeżywania z godnością wszelkich życiowych cierpień i porażek. Każdy, kto nosił będzie Szkaplerz święty, jest pod szczególną opieką i troską Matki Bożej za życia, a zwłaszcza w godzinie śmierci.
Droga do nieba wiedzie przez krzyż i cierpienie. Na tej drodze mamy wiele przeszkód i wiele niebezpieczeństw. Przeszkodą są dla nas własne namiętności, przeróżne przykrości życia, uciski i niepowodzenia. Nie muszę wam zresztą wyliczać waszych cierpień, bo sami je lepiej znacie. Cóż winniśmy czynić, aby pokonać te przeszkody i wyjść zwycięsko z niebezpieczeństw? Przede wszystkim nie rozpaczać! Nie popełniać w desperacji samobójstwa! Trzeba mieć odwagę żyć i szukać źródła nadziei, aby podjąć codzienność. O nie rozpaczaj! Módl się! Przebaczaj! Idź do Matki i do Niej się uciekaj! Uzbrój się Szkaplerzem św. i miej ufność, a doznasz Jej opieki. Ona nie pozwoli ci zginąć, jak nie dała zginąć Zakonowi Karmelitańskiemu za czasów św. Szymona Stocka. Szkaplerz św. według obietnicy Maryi jest znakiem zbawienia, przymierzem pokoju i wiecznego zobowiązania. Przekonują nas o tym niezliczone przykłady i cudowne dowody tej macierzyńskiej opieki. Ratuje Maryja przez Szkaplerz ciało, ratuje dusze, ratuje w cierpieniach, w pokusach, niebezpieczeństwach, w grzechach, smutkach i rozpaczy, ratuje świętych, kapłanów, biskupów, wiernych, ratuje wszystkich w ostatniej godzinie konania i śmierci.
Szczególnie w tej ostatniej chwili, kiedy pokusy największe, cierpienia najdotkliwsze, wrogowie duszy zawzięci; mieć Szkaplerz na sobie, to wielka łaska i pociecha, i pomoc dla dziecka Maryi, dla tego co Szkaplerz nosi! Nie powinno być na świecie ani jednego katolika, który by nie ubezpieczył się szczególnie od ognia piekielnego.
Czwarta obietnica
Czwartą łaską Szkaplerza św. jest współuczestnictwo we wszystkich dobrach duchowych całego Zakonu Karmelitańskiego.
Przyjmujący Szkaplerz, zostaje w sposób duchowy złączony z Zakonem Karmelitańskim i ma udział we Mszach św., Komuniach św., umartwieniach, modlitwach, postach. Ci którzy przyodziewają Szatę Maryi wchodzą do jednej wielkiej Rodziny maryjnej, a w niej tworzą Bractwo Szkaplerza Karmelitańskiego.
Szkaplerz święty jest znakiem braterstwa Maryi, czyni on bowiem wszystkich odzianych tą świętą Szatą członkami wielkiej Rodziny Karmelitańskiej, która od XIII w. zwie się „Braćmi Najświętszej Panny z Góry Karmel”. Tę łaskę potwierdza kapłan, kiedy nakłada Szkaplerz św. mówi: Na mocy powierzonej mi władzy, przyjmuję was do uczestnictwa we wszystkich dobrach duchowych całego Zakonu Karmelitańskiego.
Szczególnym głosem Kościoła wyrażającym i potwierdzającym uczestnictwo osób świeckich w duchowych przywilejach Karmelu są słowa papieża Piusa XII: Wszyscy, zatem Karmelici, czy to w zamknięciach pierwszego lub drugiego Zakonu, czy to w trzecim Zakonie regularnym lub świeckim, czy wreszcie w Bractwach żyjąc zespoleni węzłem miłości, przynależą do jednej rodziny Matki Najświętszej, niech zachowują ustawicznie w pamięci wzór pokory i czystości Najświętszej Dziewicy, a w prostym kroju tej szaty upatrują streszczenie cnót skromności i prostoty. Niech tę szatę, którą dzień i noc się okrywają uważają za wymowny symbol modlitwy, którą błagają Boga o pomoc.
Piąta obietnica.
Piąta łaska Szkaplerza św. to odpusty udzielane przez Kościół św. dla noszących tę Szatę Maryi i należących do Jej Bractwa.
Odpusty są bardzo wielką łaską Miłosierdzia Bożego. Nie powinniśmy ich lekceważyć, a tym bardziej nimi gardzić. Powinniśmy z nich jak najwięcej korzystać. Tym bardziej, że gdy odejdziemy z tego świata, będziemy jak żebracy potrzebować wstawiennictwa naszych Braci i Sióstr u Boga. Tak jak ci, którzy nas poprzedzili do niebiańskiej Ojczyzny potrzebują ich teraz od nas. Warunki otrzymania odpustu są zwykle łatwe, bo dla uzyskania odpustu nawet zupełnego wymagane jest jedynie odrzucenie wszelkiego grzechu, Spowiedź, Komunia św., nawiedzenie kościoła i modlitwa w intencjach Ojca Świętego. Przez taki dobry czyn, przez wypełnienie tych warunków, zyskujemy odpuszczenie kar doczesnych, tak jakbyśmy czynili pokutę przez długie lata. Bractwo Szkaplerza św. ma nadanych wiele odpustów zupełnych i cząstkowych. Są one zwykle wyliczone w książeczce wpisowej. Od dobrej woli każdego zależy, korzystanie z tego skarbca zasług Chrystusa Pana, Najświętszej Panny i całego Kościoła Chrystusowego .
I to są największe dary dla Karmelitów, a przez Karmel dla całego Kościoła. Kościół wielokrotnie potwierdzał przywileje Szkaplerzne, a sam Jan Paweł II, który Szkaplerz przyjął w dzieciństwie powiedział swego czasu: Niech wszyscy noszący Szkaplerz św., który jest jak gdyby pamiątką otrzymaną od Matki Bożej, widzą w nim oznakę poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Dziewicy.
 
Modlitwa
Matko Boga, Królowo i Ozdobo Karmelu! Wejrzyj na nas, biednych grzeszników, którzy zostali zaszczyceni Twoją świętą Szatą. Tulimy się z ufnością pod płaszcz Twojej opieki. Patrz, jak nędzni jesteśmy. Ileż wrogów naszej duszy czyha na naszą zgubę! Jak ciężkie walki musimy staczać z pokusami! Jak przy tym wszystkim jesteśmy słabi, ślepi, i skłonni do złego! Zagraża nam tak wielkie niebezpieczeństwo! Lecz Ty ucieczko grzeszników, nadziejo upadłych pośpiesz na ratunek i wejrzyj w pokusach. Obroń nas i szczęśliwie przeprowadź przez życie. Zachowaj od złego i okryj cnotami tych, których raczyłaś odziać Twoją świętą Szatą! Uproś wytrwanie w dobrym i wprowadź nas do wiecznej chwały, gdzie będziemy chwalić Boga i Tobie składać dzięki przez wszystkie wieki wieków. Amen.
 

« wstecz

Polecamy

Chmielnik Starostwo Szkoła Nasze Loreto Nasza Szkoła Loreto e-religijne.pl Głos Karmelu

Piotrkowice, ul. Kościelna 1, 26-020 Chmielnik, tel. 41 354 90 09