Wkrótce

Po odpust do Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach


Uzyskiwanie odpustów przez wiernych w Kościele katolickim ma wielowiekową już tradycję. W historii narosło wiele opinii na temat odpustów. Były czasy, w których poprzez niewłaściwe ich traktowanie dochodziło do bardzo poważnych nadużyć. Dzisiaj, a już właściwie podczas trwania Soboru Watykańskiego II, zorientowano się, że odpusty są zbyt ważną sprawą, by przejść obok nich obojętnie. Z tej racji Paweł VI ogłosił w Konstytucji Apostolskiej Indulgentiarum doctrina, z 1 stycznia 1967 r., poprawioną naukę w zakresie praktyki odpustów. Podaje ją w sposób skondensowany w kanonach 992-997 Kodeks Prawa Kanonicznego Jana Pawła II z 1983 r.


Objawienie Boże poucza nas, że grzechy pociągają za sobą kary, a gładzone są przez cierpienie, trudy życia czy też przez śmierć (por. Rdz 3,16-19; Rz 2,9). Chrześcijanin popełniający grzech otrzymuje w sakramencie pokuty odpuszczenie winy, natomiast pozostaje jeszcze tzw. kara doczesna. Darowanie kary doczesnej określa się terminem "odpust", którego uzyskanie zakłada szczerą wewnętrzną przemianę oraz wypełnienie przepisanych uczynków. Odpust jest cząstkowy lub zupełny, w zależności od tego, czy uwalnia od kary doczesnej w części lub całości. Paweł VI zniósł odpusty określane konkretnym czasem (np. ilością dni lub lat), ponieważ w wieczności nie ma czasu.
Odpust zupełny - jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone już co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie, uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych, ratuje dusze z czyśćca.
Odpust cząstkowy - jest to częściowe darowanie człowiekowi przez Boga kar doczesnych.
Wierny może uzyskiwać odpust cząstkowy lub zupełny tylko za siebie lub ofiarować go za zmarłego, ale za nikogo z żyjących, ponieważ każdy człowiek sam jest w stanie dokonać przemiany swojego życia i wypełnić wymagane do otrzymania odpustu warunki. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia, poza pozostającymi w obliczu śmierci, natomiast odpusty cząstkowe można uzyskiwać w ciągu jednego dnia wielokrotnie.
Do uzyskania odpustu zupełnego wymagane są trzy warunki:
1) spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej;
2) przyjęcie Komunii św.;
3) modlitwa w intencji Ojca św.
Chodzi tu o intencję, jaką Ojciec Św. wyznacza na każdy miesiąc, a nie w intencji osoby Papieża. Wystarczy odmówić "Ojcze nasz" i "Wierzę w Boga".
Chrześcijanin który pragnie uzyskać odpust zupełny powinien mieć przynajmniej ogólną intencję zyskania odpustu oraz wypełnić w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia (kan. 996 § 2). Nadto wierny powinien wzbudzić sobie wewnętrzną postawę całkowitego oderwania od grzechu, również powszedniego (a więc także od nałogu).
Nie można uzyskać odpustu nie będąc w stanie łaski uświęcającej. Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać wiele odpustów zupełnych, a po jednej Komunii św. i jednej modlitwie w intencji Ojca św. można uzyskać tylko jeden odpust zupełny.
8 września 2014 r. w Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej, prowadzonym przez Zakon Karmelitów Bosych, został ogłoszony wiernym dekret otrzymanym z Rzymu, przyznający miejscowemu Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach „Duchowy Związek Pokrewieństwa z Papieską Bazyliką Liberiańską w Rzymie”. Papieska Bazylika Matki Bożej Większej, pierwsza świątynia poświęcona Najświętszej Bożej Rodzicielce, chwała i chluba Soboru Efeskiego, obdarowana jest licznymi duchowymi przywilejami. Stosowny dekret przyznaje sanktuarium w Piotrkowicach odpusty zupełne przynależne rzymskiej Bazylice Matki Bożej Większej.
Penitencjaria Apostolska
Prot. N. 674/14/I
Najprzewielebniejszy, Ojciec Krzysztof Twarowski z Zakonu Karmelitów Bosych, kustosz Sanktuarium Piotrkowickiego Najświętszej Maryi Panny Loretańskiej, położonego w granicach diecezji kieleckiej, za przychylnością czcigodnego biskupa, z pomocą Kardynała Archiprezbitera Papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej, kieruje do Waszej Świętobliwości uniżone prośby, aby [sanktuarium] mogło się cieszyć przywilejem odpustu zupełnego dla wiernych pobożnie nawiedzających to Sanktuarium Maryjne.
Chrześcijanie bowiem, mając w zwyczaju przybywać do wspomnianej Świątyni, darzą szczególnym kultem Maryję Bogurodzicę, żywią bowiem słuszne przekonanie, że ta szczera pobożność z natury rzeczy wiedzie do poprawy życia i do podejmowania gorliwego zapału postępowania w cnotach, zwłaszcza wiary, nadziei i miłości, względem Boga i wobec braci, stąd zaś wynika owoc daru Odpustu, dla którego domaga się prawa odpuszczania każdego grzechu, aby jeszcze bujniej kwitła w duszy pobożność. Żeby zaś wierni w istocie otrzymali te upragnione dary, będzie przedmiotem starania Braci Karmelitów Bosych, którym zostało powierzone Sanktuarium, by była dostępna odpowiednia liczba spowiedników.
Podkreślać to będzie i umacniać duchowy związek, poprzez prośby i dobre uczynki, z Przełożonymi Świątyni Maryjnej, na podobieństwo której zostaną wyznaczone dni dla udzielania odpustów oraz niezbędny związek jedności katolickiej z Twoją Świętobliwością dla wiernych będących w całym Kościele.
Dnia 18 lipca 2014
Penitencjaria Apostolska, szczególną mocą praw przyznanych jej przez Papieża, dzięki którym łaskawie przyjmuje przedstawione prośby i udziela Odpustu zupełnego pod zwyczajnymi warunkami (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji papieża) właściwie spełnionymi, przez wiernych szczerze pokutujących w Sanktuarium Piotrkowickim Najświętszej Maryi Panny Loretańskiej, o ile wezmą udział w uroczystości religijnej, albo tylko odmówią Modlitwę Pańską i Symbol Wiary:
a.      W dzień święta tytularnego Bazyliki Matki Bożej Większej (5 sierpnia);
b.      w święto tytularne samego kościoła i sanktuarium;
c.       W święta liturgiczne Najświętszej Maryi Panny;
d.      Raz do roku, w dowolny dzień wybrany przez wiernego;
e.      ilekroć pojawią się tam, kierowane pobożnością, grupy pielgrzymów.
 Obecny dokument niechaj ma moc wieczną. Brak jakichkolwiek przeszkód.
Maurus kardynał Piazenza
Penitencjariusz Większy
Penitencjaria Apostoska
Jest to historyczny moment w dziejach istniejącego prawie 400 lat Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej, gdyż otrzymało  wielką władzę odpuszczania kar doczesnych, mobilizując do częstszego korzystania z sakramentu pokuty, Komunii św., modlitwy i pamięci za tych, którzy odeszli do wieczności.
Mam nadzieję, że ten duchowy dar, że uzyskany przywilej odpustów przyczyni się do ożywienia życia religijnego w parafii, a także zmobilizuje pielgrzymów z bliska i z daleka. A pielgrzymi odwiedzający nasze sanktuarium napełnią  mury naszej świątyni nieustanną modlitwą.
 
o. Krzysztof Twarowski ocd
                                                                            kustosz sanktuarium

« wstecz




Wróć do Aktualności

Polecamy

Głos Karmelu Szkoła Chmielnik Nasza Szkoła Loreto Starostwo Nasze Loreto e-religijne.pl

Piotrkowice, ul. Kościelna 1, 26-020 Chmielnik, tel. 41 354 90 09